Noak, een spin-off van imec en de Universiteit Hasselt, heeft €5 miljoen aan startkapitaal opgehaald om zijn perovskiet-siliciumcellen voor te bereiden op productie op gigawatt-schaal via industriële partners.
De Belgische start-up Noak heeft €5 miljoen opgehaald in een seed-financieringsronde om de productie van zijn tandemzonnecellen op te schalen. Deze cellen combineren een perovskietlaag met silicium. De investeerders zijn Helios Foundation, Nuhma en V2HFin. Het bedrijf heeft geen hoofdinvesteerder bekendgemaakt. Noak is voortgekomen uit het onderzoeksinstituut imec en de Universiteit Hasselt en kondigde de financieringsronde aan op 30 oktober.
Het geld zal de ontwikkeling versnellen door gebruik te maken van de bestaande faciliteiten in EnergyVille in Genk, waar meer dan 700 onderzoekers werkzaam zijn. Het zal ook worden gebruikt voor voorbereidend werk aan samenwerkingsverbanden voor productie op gigawatt-schaal. Noak heeft echter nog geen fabriekslocatie of industriële partner genoemd. Evenmin is bekendgemaakt wanneer de productie van start zou kunnen gaan.
Drie regionale sponsors
Alle drie de investeerders hebben Belgische wortels. Helios Foundation is een Belgische stichting die zich richt op klimaatverandering en het welzijn van werknemers. Nuhma is de klimaatinvesteringsmaatschappij van gemeenten in Limburg, de provincie waar Genk toe behoort. V2HFin is een volledige dochteronderneming van Flemish Energy Holding en investeert in Vlaamse start-ups en scale-ups.
Dat geeft het bedrijf een lokale aandeelhoudersbasis, terwijl het tegelijkertijd in het buitenland naar productielocaties zoekt. Noak zegt een waardeketen te willen opbouwen door middel van wereldwijde industriële partnerschappen. Geert Palmers, CEO van Noak, zei: "De innovatie van Noak gaat verder dan technologie." Het bedrijf koppelt die bewering aan zijn werk op het gebied van metaalgebruik en -recycling.
Waarom tandemcellen investeerders aantrekken
Volgens Noak naderen conventionele siliciumcellen een praktische limiet van ongeveer 27 tot 28 procent rendement. Daarentegen schat het bedrijf het rendement van perovskiet-silicium tandemcellen op 30 tot 35 procent. De twee materialen vangen verschillende delen van het zonnespectrum op. Ook in het laboratorium boekt perovskiet snelle vooruitgang, zoals recent onderzoek naar het rendement van perovskiet-zonnecellen aantoont.
De stabiliteit blijft het grootste vraagteken bij deze technologie. Daarom baseren de voorstanders van Noak zich op gegevens over de duurzaamheid.
Imec en de Universiteit Hasselt rapporteren over vijf jaar buitengebruik. Hun tests werden uitgevoerd op meer dan 10 locaties in Azië, Europa en Noord-Amerika. Op die locaties werden intense zon, hevige regen, extreme hitte en temperaturen onder het vriespunt gemeten.
Noak heeft echter nog geen efficiëntiemetingen of degradatiecijfers van die tests gepubliceerd. Het bedrijf zegt dat de volgende fase zich zal richten op stabiliteit op lange termijn en prestaties op grote schaal. Dat zijn dus de resultaten die kopers willen zien.
De bedrading achter de cel verplaatsen
Het belangrijkste ontwerpkenmerk van Noak is een gepatenteerde 3D-geweven folie. Deze folie bevat de elektrische aansluitingen aan de achterkant van de cel.
Daardoor zijn er geen metalen leidingen aan de voorkant nodig, wat schaduwverliezen vermindert. Het bedrijf kan de tandem ook opsplitsen in kleinere subcellen die in serie en parallel geschakeld kunnen worden. Dat geeft meer ontwerpvrijheid en vermindert het metaalgebruik.
De folie zou ook een leveringsprobleem kunnen verlichten, omdat fabrikanten van zonnepanelen afhankelijk zijn van dure metalen voor hun contacten. Noak zegt dat de folie- en tegelconstructie het gebruik van dure en zeldzame metalen drastisch vermindert, hoewel het bedrijf geen exact cijfer noemt. Bovendien ontwerpt het zijn tandemzonnecellen zo dat ze naar behoefte kunnen worden gedemonteerd. Het bedrijf werkt ook samen met leveranciers aan gecertificeerde gerecyclede metalen.
Van laboratorium naar fabriek
Het team moet nu de expertise uit het laboratorium omzetten in een product dat in fabrieken geproduceerd kan worden. Jef Poortmans is programmadirecteur fotovoltaïsche energie bij imec en R&D-coördinator van EnergyVille.
Hij zei: "Met Noak hebben we nu de mogelijkheid om die expertise om te zetten in industriële productie." Marlies Van Bael is directeur van het IUMAT-instituut. Zij zei dat Noak "het resultaat is van jarenlang toegewijd onderzoek, lang voordat er aan een spin-off werd gedacht".
Met een startkapitaal van €5 miljoen kan geen gigawatt-centrale worden gefinancierd, wat de samenwerkingsroute verklaart. Het geld geeft Noak de tijd om te bewijzen dat tandemzonnecellen op de folie van het bedrijf hun vermogen kunnen vasthouden. De partners zullen vervolgens moeten beslissen of dat resultaat een productielijn rechtvaardigt.
