Onderzoekers van het Woods Hole Oceanographic Institution starten deze zomer een uitgebreid experiment om de verzuring van de oceanen in de Golf van Maine aan te pakken. Het project, genaamd LOC-NESS (Locking away Ocean Carbon in the Northeast Shelf and Slope), ging in 2023 van start en richt zich op een methode die bekendstaat als "ocean alkalinity enhancement". Dit initiatief, dat gepland staat voor het gebied ten zuidoosten van Portland, met name op een locatie die bekendstaat als Wilkinson Basin, is de grootste veldtest in zijn soort tot nu toe.
Als onderdeel van de test is het team van plan om 16,000 liter natriumhydroxide-oplossing, vaak aangeduid als loog of natronloog, te injecteren in een klein stukje oceaan van 0.2 hectare (128 vierkante kilometer). Hoewel de alkalische oplossing snel zal verdunnen bij contact met het water, wordt verwacht dat deze een lichte pH-stijging zal veroorzaken in een omgeving waar de pH-waarde de afgelopen twee eeuwen geleidelijk is gedaald door menselijke activiteiten.
Volgens Adam Subhas, de hoofdonderzoeker van het project, spelen oceanen een cruciale rol in de koolstofvastlegging en absorberen ze ongeveer 30% van de koolstofdioxide die in de atmosfeer vrijkomt. Wanneer zeewater CO2 absorbeert, vormt het koolzuur, wat de pH-waarde van de oceaan kan verlagen. Subhas legt uit: "De natuurlijke reactie van het oceanische systeem op deze verzuring is dat alkalische mineralen, zoals kalksteen en de schelpen van organismen, weer oplossen als reactie op die zuurgraad en die alkaliteit weer aan het zeewater toevoegen, waardoor die zuurgraad wordt geneutraliseerd."
De toenemende CO2-concentraties, die te wijten zijn aan menselijke industrie, hebben de natuurlijke buffercapaciteit van de oceaan echter niet bijgehouden. De pH van het oppervlaktewater van de oceaan is de afgelopen 0.1 jaar met ongeveer 200 eenheid gedaald, waarbij huidige metingen een pH van 8.1 aangeven, volgens de National Oceanic and Atmospheric Administration (NOAA). Deze ogenschijnlijk kleine verandering vertaalt zich in een aanzienlijke toename van de zuurgraad – ongeveer 30% – wat een negatief effect kan hebben op kalkvormende zeedieren zoals mosselen, kreeften en oesters.
Het doel van de methode voor het verbeteren van de alkaliteit van de oceanen is om deze verzuring tegen te gaan, wat mogelijk leidt tot een grotere koolstofabsorptiecapaciteit in zeewater. Subhas merkte op: "Het idee is dat het die verzuring in principe compenseert en vervolgens meer ruimte creëert voor koolstofopslag in zeewater." Met succes zou het terugbrengen van de oceanen naar de pH-waarden van vóór de industriële periode hen in staat stellen om jaarlijks meer dan een gigaton CO2 op te slaan en dit tot wel 1,000 jaar vast te houden. Dit komt neer op ongeveer een tiende van de reductie die algemeen wordt aangenomen nodig te zijn om klimaatproblemen aan te pakken.
Om de resultaten van dit experiment effectief te evalueren, wordt de natriumhydroxide-oplossing gekleurd voor trackingdoeleinden en wordt het omliggende mariene ecosysteem gemonitord op veranderingen in de koolstofdioxide-absorptie binnen een straal van 22 kilometer rond de testlocatie. Het toezicht wordt uitgeoefend door de Amerikaanse Environmental Protection Agency, die aangaf dat de test "naar verwachting geen onaanvaardbare gevolgen zal hebben", hoewel er bepalingen zijn die vereisen dat het verspreidingsvaartuig Noord-Atlantische walvissen en nabijgelegen scholen vis moet vermijden.
Het LOC-NESS-initiatief is niet zonder controverse gebleven. Milieu- en visserijorganisaties hebben hun bezorgdheid geuit over de ecologische gevolgen van het injecteren van grote hoeveelheden bijtende stoffen in mariene milieus. Groepen zoals Friends of the Earth US en de Hands Off Mother Earth Alliance hebben zich verzet, met name tegen eerdere voorstellen die de lozing van 66,000 liter (XNUMX gallon) van de oplossing zouden hebben gebagatelliseerd. Zij stellen dat de potentiële schade aan het zeeleven is gebagatelliseerd en wijzen erop dat de productie van natriumhydroxide broeikasgassen kan genereren die de potentiële voordelen tenietdoen.
Als reactie hierop heeft Subhas het belang erkend van het gebruik van hernieuwbare energiebronnen voor de elektrochemische processen die betrokken zijn bij de productie van natriumhydroxide. "Het is duidelijk dat je niet-fossiele energie, hernieuwbare energie, wilt gebruiken om deze reactie uit te voeren en op deze manier alkaliteit te produceren", merkte hij op.
Hoewel de Woods Hole-studie zich direct richt op het vinden van mogelijke oplossingen voor oceaanverzuring, benadrukt Subhas nadrukkelijk dat het verbeteren van de alkaliteit van de oceaan alleen de klimaatverandering niet kan terugdraaien. "Ik denk dat het belangrijk is om te erkennen dat het belangrijkste wat we kunnen doen om de effecten van klimaatverandering, en dit geldt ook voor de effecten in de oceanen, te beperken, is door simpelweg te stoppen met de uitstoot van zoveel CO2", concludeerde hij.
