Schakel over naar de versie met lage koolstofuitstoot

[GTranslate]

De CO2-uitstoot van China daalt in het tweede kwartaal van 2026 doordat het oliegebruik sterk afneemt.

17 september 2026
door Dominic Shales

De CO2-uitstoot van China daalde in het tweede kwartaal van 2026 met 1%, doordat het olieverbruik met 9% afnam tijdens de crisis in de Straat van Hormuz. Dit was de eerste keer dat een daling uitsluitend te wijten was aan een afnemende vraag naar olie.

Deze bevinding komt voort uit een nieuwe analyse van Lauri Myllyvirta, hoofdanalist bij het Centre for Research on Energy and Clean Air. Het olieverbruik daalde met 9% in totaal en met 16% in de transportsector nadat de aanvoer vanuit de Golfregio was verstoord. De uitstoot daalde, ondanks het herstel van de elektriciteitsproductie met kolen. Bij alle voorgaande dalingen was kolen de belangrijkste oorzaak.

Het resultaat verlengt een plateau in de Chinese uitstoot van fossiele brandstoffen en cement, dat nu al meer dan twee jaar aanhoudt sinds de piek in maart 2024. De uitstoot steeg met 2% in het eerste kwartaal, dus er is een lichte stijging te zien in de eerste helft van 2026. De uitstoot blijft echter onder het piekniveau van 2023-2024.

Elektrische voertuigen hebben het grootste deel van het werk gedaan.

De ruwe-olieverwerking daalde met 11% in het kwartaal en de olie-import met 32%. Gegevens over de energiemix van het Nationaal Bureau voor de Statistiek wijzen erop dat het verbruik met ongeveer 9% daalde, dus het verminderde gebruik speelde een substantiële rol. Ongeveer 60% van de daling in de import was echter te wijten aan een omslag tussen het opbouwen en afbouwen van voorraden.

De transportactiviteit bleef gedurende de hele periode groeien. Het aantal interregionale passagiersreizen steeg met 0.1% op jaarbasis, het aantal reizen binnen de steden met 2.9% en het commerciële vrachtvolume met 2.4%. Vliegreizen vormden een uitzondering, met een daling van 7% in het aantal passagiers in mei en juni. Doordat de mobiliteit standhield terwijl het brandstofverbruik daalde, was de verschuiving naar elektrische voertuigen, treinvervoer en openbaar vervoer hiervoor verantwoordelijk. Hogere brandstofprijzen versnelden slechts een trend die al gaande was.

De verkoop van elektrische vrachtwagens steeg in het kwartaal met ongeveer 77% op jaarbasis, en elektrische vrachtwagens vertegenwoordigden meer dan 45% van de nieuwe verkopen. Het aantal elektrische voertuigen groeide met 33%, met 12.1 miljoen extra voertuigen. Het aantal laadbeurten steeg met 60%, wat erop wijst dat de elektrische voertuigen die al op de weg reden, veel meer werden gebruikt, mede dankzij de goedkopere elektrische taxi's. Als gevolg hiervan werd er in het kwartaal naar schatting 19 miljoen ton olie bespaard door elektrische voertuigen, een stijging van 50%. Daarmee kwam de door elektrische voertuigen vervangen olie in de eerste helft van het jaar op 36 miljoen ton, meer dan het Verenigd Koninkrijk in zes maanden verbruikt. De vermeden emissies bedroegen 35 miljoen ton CO2, oftewel 1.3% van de totale Chinese uitstoot in het tweede kwartaal.

Desondanks verklaart de jaarlijkse stijging van de verplaatste olie slechts een derde van de daling in het verbruik. De rest is te wijten aan schommelingen in de voorraden, een tragere groei in de chemische industrie en gedragsveranderingen bij consumenten en bedrijven.

Ondanks een recordhoogte aan schone energie nam de vraag naar kolenenergie toe.

De energiesector kende de grootste stijging van de emissies. Het kolenverbruik voor energieopwekking steeg met 2.4%, terwijl de gasproductie met 1.2% daalde. Dit gebeurde ondanks een stijging van 9% in waterkracht, een stijging van 2% in kernenergie, een sterke toename van wind- en zonne-energie en een afnemende vraaggroei van 5.9% naar 5.2%. De emissies van de energiesector stegen in de eerste helft van 2026 met 3.0%, na een daling van 3.2% een jaar eerder.

De oorzaak was de verspilling van wind- en zonne-energie, in combinatie met ongewoon slechte windomstandigheden. Noch het operationele model van het elektriciteitsnet, noch de energiemarkt vereist dat kolencentrales flexibel draaien, en in de eerste helft van het jaar kwam er 30 GW aan nieuwe kolencapaciteit bij, het hoogste aantal sinds 2016. De batterijopslagcapaciteit groeide met 17 GW tot 153 GW, hoewel dat langzamer ging dan de 23 GW die in dezelfde periode van 2025 werd toegevoegd.

Elders daalde de cementproductie met 9% als gevolg van de krimpende bouwsector, de productie van ruw staal daalde met 1% en de productie van ruw ijzer daalde met 3%. De groei van het kolenverbruik voor de chemische industrie vertraagde tot 8%, van 15% in 2025 en 19% in het eerste kwartaal, omdat de verwerkingscapaciteit al bijna volledig benut werd.

Wat de nieuwe vijfjarenplannen veranderen

Het kwartaal bracht ook een reeks sectorale vijfjarenplannen met zich mee. Deze plannen streven naar 35% elektriciteit in het uiteindelijke energieverbruik in 2030, een stijging ten opzichte van 30% in 2025, en naar 30% elektrische voertuigen in het wagenpark, een stijging ten opzichte van 12%. Het plan voor de energiesector bevordert de directe aankoop van schone elektriciteit, microgrids en CO2-neutrale industrieparken.

Toch versoepelde hetzelfde plan de beperkingen op het afschakelen van de energieproductie, waardoor sommige provincies tot 15% van de wind- en zonne-energieproductie mochten verspillen. De limiet was 5% tot 2024, waarna deze werd versoepeld naar 10% in provincies met voldoende middelen. Ook de ambities ten aanzien van kolen zijn afgezwakt. In 2021 beloofde president Xi Jinping het kolenverbruik "geleidelijk te verminderen" tussen 2026 en 2030. Het doel is nu dat het kolengebruik "een plateau bereikt", en er is nog steeds 204 GW aan kolencapaciteit in aanbouw.

De vooruitzichten neigen desondanks naar een daling. China is op schema om dit jaar voldoende niet-fossiele capaciteit toe te voegen om een ​​groei van de elektriciteitsvraag van maximaal 5% op te vangen, en de toezichthouder projecteert 5% tot 6%. De totale energievraag groeit veel trager dan de elektriciteitsvraag. Myllyvirta beschrijft de trend als "een race tussen de groei van de energievraag en de groei van schone energie, die beide dit jaar zijn vertraagd". Als deze trend zich voortzet, zouden de totale emissies in 2026 kunnen dalen, zelfs als de emissies van de energiesector stabiliseren.