Het eerste vijfjarenplan van Peking dat volledig is gewijd aan klimaatverandering, bundelt verspreide doelstellingen in één document, voegt details toe over methaan en andere gassen, en bevat een expliciete ambitie om wereldwijde invloed uit te oefenen.
China heeft een vijfjarenplan gepubliceerd dat volledig is gewijd aan klimaatverandering en de periode van 2026 tot 2030 bestrijkt. Het ministerie van Ecologie en Milieu publiceerde het plan eind juli, samen met 18 andere overheidsinstanties. Deze brede goedkeuring is belangrijk, omdat het klimaatbeleid in China lange tijd verdeeld was over de bureaucratieën van energie, industrie en milieu.
Ambtenaren noemen het document het belangrijkste beleidsinstrument voor klimaatactie in de komende vijf jaar. Volgens een vraag-en-antwoordsessie van het ministerie bevat dit plan voor het eerst op dit niveau doelstellingen voor alle aspecten van het klimaatbeleid. Carbon Brief heeft de details uiteengezet in haar China Briefing van 6 augustus.
Wat het plan dekt
Het document behandelt CO2-uitstoot, niet-CO2-broeikasgassen, koolstofmarkten, koolstofvoetafdruk, aanpassing en internationale samenwerking. Qin Yan, hoofdanalist bij ClearBlue Markets, vertelde Carbon Brief dat China's klimaatbeleid een "ongekend strategisch niveau" heeft bereikt. Toch herhaalt een groot deel van de belangrijkste punten toezeggingen die elders al zijn gedaan.
De koolstofintensiteit moet in vijf jaar tijd met 17% dalen. Industrieën binnen de nationale koolstofmarkt zien hun koolstofintensiteit per producteenheid met 3% dalen. Andere speerpunten zijn onder meer het vervangen van fossiele brandstoffen door hernieuwbare energiebronnen, het versterken van de aanpassing aan klimaatverandering en het ondersteunen van de "vrije stroom" van schone technologie. Niets daarvan is nieuw, dus de waarde van het document ligt eerder in de consolidatie dan in de ambitie.
Methaan en de andere gassen
Het meest gedetailleerde nieuwe materiaal betreft niet-CO2-gassen. China bevestigt opnieuw een emissiereductiecapaciteit van 30 miljoen ton CO2-equivalent tegen 2030, hoewel de basis voor dat cijfer niet duidelijk is. Chen Meian, programmadirecteur en senior analist bij het Institute for Global Decarbonization Progress, zei dat het doel "relatief haalbaar" is met het huidige beleid en projecten, bijvoorbeeld door meer methaan uit kolenmijnen op te vangen en te verbranden.
De schaal verklaart waarom dit onderdeel belangrijk is. In 2021 was ongeveer 19% van de Chinese emissies afkomstig van niet-CO2-gassen, zo'n 2,700 miljoen ton CO2-equivalent, waarvan het grootste deel methaan was. De voorgestelde maatregelen omvatten methaanprojecten in kolenmijnen, vernietiging van HFK's aan het einde van de pijpleiding en richtlijnen voor katalysatoren om stikstofoxiden te verminderen. Het plan voorziet ook in de terugwinning en vervanging van zwavelhexafluoride in energiecentrales, een gas dat volgens Chen tot nu toe weinig beleidsaandacht heeft gekregen.
Een poging om invloed in het buitenland te verwerven
De formulering over internationale samenwerking is ongebruikelijk direct. Volgens het plan moet China tegen 2030 zijn "invloed, sturende kracht, vormgevende macht en morele aantrekkingskracht" op het gebied van mondiale klimaatbeleid aanzienlijk vergroten. Het roept het land ook op om "een nieuw narratief over klimaatbeleid te ontwikkelen". Thomas Hale, hoogleraar openbaar beleid aan de Blavatnik School of Government van de Universiteit van Oxford, schreef op LinkedIn dat dit een "grote retorische verschuiving" is naar een China dat bereid is om klimaatactie te "leiden en vorm te geven".
Koolstofmarkten zijn het praktische middel. Peking wil een grotere rol spelen in de internationale regelgeving en normen, en organiseert daarom in september de China Carbon Market Conference. Een open coalitie voor nalevingsgerichte koolstofmarkten, opgericht samen met de EU en Brazilië, zal daar naar verwachting een werkplan aannemen. Qin zei dat China, naarmate de transitie vordert, de grootste koper van koolstofcompensaties ter wereld zou kunnen worden en dus baat zou hebben bij het vormgeven van de mondiale regelgeving onder artikel 6.
De achtergrond van het energiesysteem
De levering van energie is nog steeds afhankelijk van het elektriciteitssysteem, waar de resultaten wisselend zijn. Kolen leverden 49.7% van de elektriciteitsproductie in de eerste helft van 2026, de eerste keer dat dit percentage onder de helft daalde in de periode januari-juni. Tegelijkertijd kwam er in diezelfde zes maanden 30 GW aan nieuwe kolencapaciteit bij, volgens het Centre for Research on Energy and Clean Air en Global Energy Monitor. Een apart vijfjarenplan voor een "nieuw type elektriciteitssysteem" herhaalt de doelstelling dat niet-fossiele bronnen in 2030 50% van de energieproductie moeten leveren.
Handhaving zal daarom de uitkomst bepalen, omdat de meeste doelwitten al vóór juli openbaar waren gemaakt. De echte test voor het plan is of de 19 departementen nu dezelfde kant op werken.
