De beoogde voorzitter van COP31, Murat Kurum, heeft de Climate Implementation Bridge gelanceerd, die tot doel heeft nationale klimaatplannen om te zetten in investeringsklare projecten. Maatschappelijke organisaties vragen zich af of een ander instrument hiervoor ontbreekt.
Kurum zette het initiatief uiteen in zijn derde brief aan de partijen, gedateerd 25 augustus, voorafgaand aan de top in Antalya in november. Hij plaatste de Climate Implementation Bridge, kortweg BRIDGE, centraal in de Actieagenda, het implementatietraject dat parallel loopt aan de formele onderhandelingen.
Het verklaarde doel is om landen te helpen de stap te zetten van vastgestelde prioriteiten naar investeringsklare projectportfolio's, door "de projectvoorbereiding, de institutionele capaciteit en de toegang tot financiering te versterken". Kurum zei dat het opschalen van BRIDGE tegen 2035 "een praktisch mechanisme biedt om de implementatiekloof te dichten". Hij benadrukte dat er geen nieuw fonds en geen nieuw financieel mechanisme wordt gecreëerd, maar beschreef het in plaats daarvan als een open uitnodiging om coalities te vormen.
Het pijpleidingprobleem is reëel.
Veel ontwikkelingslanden hebben hun nationaal vastgestelde bijdragen en aanpassingsplannen bijgewerkt, maar zonder resultaat. Harjeet Singh, oprichter en directeur van de Satat Sampada Climate Foundation, zei dat deze landen "tegen een muur aanlopen van hoge kapitaalkosten, staatsschuldproblemen en beperkte technische mogelijkheden om complexe klimaatinvesteringen te structureren".
Singh waarschuwde dat het formuleren van het probleem rond financierbaarheid een eigen risico met zich meebrengt. Aanpassing, verlies en schade, en sociale bescherming lijken zelden commercieel aantrekkelijk voor particuliere investeerders, zei hij, terwijl dit wel de meest dringende behoeften zijn voor kwetsbare gemeenschappen. BRIDGE werkt alleen als projecten die geen inkomsten genereren evenveel gewicht krijgen als infrastructuur voor schone energie.
Scepticisme vanuit het maatschappelijk middenveld
Tasneem Essop, uitvoerend directeur van Climate Action Network, een organisatie die meer dan 1,300 maatschappelijke organisaties verenigt, zei dat soortgelijke initiatieven om organisaties met elkaar in contact te brengen al vaker zijn gekomen en gegaan zonder dat dit op grote schaal tot een verschuiving van financiële middelen heeft geleid.
"We blijven sceptisch omdat de werkelijke onderliggende belemmeringen voor klimaatfinanciering niet worden erkend of aangepakt", aldus Essop. Ze noemde de schuldenlast, de kapitaalkosten en de voorkeur voor leningen boven subsidies, waardoor lenende landen steeds dieper in de schulden raken.
Essop betoogde dat ontwikkelde landen eerst moeten laten zien hoe ze aan hun bestaande verplichtingen zullen voldoen, waaronder de routekaart van Bakoe naar Belém voor een bedrag van 1.3 biljoen dollar in 2035. Het creëren van een nieuw instrument met eigen regels brengt het risico met zich mee van verdere fragmentatie en ondoorzichtigheid, zei ze.
De denktank E3G stelde dat BRIDGE zich moet afstemmen op de individuele behoeften van elk land en "bestaande initiatieven moet ondersteunen in plaats van dupliceren". Voorbeelden hiervan zijn het NDC-partnerschap, de steun van de UNDP bij de kostenberekening van de NDC's en faciliteiten zoals de ASEAN Catalytic Green Finance Facility van de Aziatische Ontwikkelingsbank.
De opening in de brief
In de brief van Kurum staan elektrificatie, hernieuwbare energie, efficiëntie en de decarbonisatie van de energiesector centraal in de agenda voor schone energie van COP31. De brief bevat geen toezegging om fossiele brandstoffen uit te faseren of af te bouwen. Het voorzitterschap geeft de voorkeur aan vrijwillige doelstellingen, met name het verhogen van het elektriciteitsverbruik tot 35 procent in 2035, en benadrukt dat deze geen nieuwe verplichtingen met zich meebrengen.
Singh zei dat die omissie de rest ondermijnt. "De focus op elektrificatie, afvalverwerking en pijpleidingen is goed, maar het ontwijken van de uitfasering van kolen, olie en gas maakt het onmogelijk om binnen de 1.5°C te blijven", zei hij.
COP31 werkt met een gedeeld leiderschapsmodel. Turkije bekleedt het formele voorzitterschap, organiseert de top en leidt de actieagenda, terwijl de Australiër Chris Bowen de onderhandelingen voorzit.
