Schakel over naar de versie met lage koolstofuitstoot

[GTranslate]

Infrastructuur wordt over het hoofd gezien in de race naar decarbonisatie.

November 14, 2026
door CSN-personeel

Aansluitingswachtrijen belemmeren de realisatie van projecten voor schone energie in het Verenigd Koninkrijk en Europa. Professor Maurizio Bragagni OBE, voorzitter en CEO van Tratos UK, betoogt in dit opiniestuk dat het elektriciteitsnet evenveel aandacht verdient als nieuwe energieopwekking. Hij pleit voor een planning die anticipeert op de vraag, waarbij leveranciers en beleidsmakers vroegtijdig worden betrokken om kostbare knelpunten te voorkomen.

De belangrijkste aanpak voor decarbonisatie is tot nu toe een investering in technologie geweest. Onderzoek naar en ontwikkeling van methoden voor groenere elektriciteitsopwekking en de elektrificatie van het transport. De reden hiervoor behoeft geen verdere uitleg. We hebben deze technologieën nodig als we een koolstofarme toekomst willen realiseren. Maar we hebben ook iets anders nodig dat veel minder aandacht heeft gekregen: de mogelijkheid om al deze nieuwe opwekking en vraag aan te sluiten op het elektriciteitsnet.

De aanname leek te zijn dat als we de technologie kunnen ontwikkelen, de bestaande netwerkinfrastructuur die ook wel aankan. Maar in het Verenigd Koninkrijk en Europa wordt dat steeds moeilijker. Hoewel de investeringen in hernieuwbare energieopwekking, -opslag en elektrificatie blijven groeien, worden veel projecten vertraagd door wachtrijen voor aansluitingen en beperkingen in de infrastructuur. Het geld is er. De technologie is er. Maar het netwerk breidt zich simpelweg niet snel genoeg uit om het energiesysteem dat eromheen wordt gebouwd te accommoderen. En dat is niet per se de schuld van de netbeheerders.

Infrastructuur moet prioriteit krijgen.

De decarbonisatie is al in volle gang. Het eerste commerciële windpark van het Verenigd Koninkrijk, Delabole , werd in 1991 in Cornwall geopend. Volgens de Renewable Energy Planning Database van het Department for Energy Security and Net Zero zijn er nu 834 operationele windparken in het VK en meer dan 1,300 operationele zonneparken , met nog duizenden projecten in de planning. Maar de overgang naar een energiesysteem met een lagere CO2-uitstoot vereist meer dan alleen energieopwekking. Er is infrastructuur nodig.

Elk punt waar elektriciteit wordt opgewekt, moet op het netwerk worden aangesloten. Elektriciteit moet worden getransporteerd naar waar het nodig is, de vraag moet worden beheerd en netwerken moeten voldoende capaciteit hebben om een ​​systeem te ondersteunen dat steeds afhankelijker wordt van elektriciteit. We beschikken nog niet over de netwerkinfrastructuur om dat aan te kunnen, en daarom hebben we een nieuwe aanpak nodig.

Morena

Professor Maurizio Bragagni OBE, voorzitter en CEO van Tratos UK

Het systeem van tevoren plannen

Netwerkontwikkeling volgt altijd de vraag. Zo gaat dat nu eenmaal, en er was voorheen geen reden om dat te veranderen. Capaciteit werd in overweging genomen wanneer een project een aansluiting nodig had, en de infrastructuur werd daarop afgestemd. Het probleem is dat dit model veel moeilijker vol te houden is wanneer het aantal en de omvang van de aansluitingsaanvragen in een ongekend tempo toenemen. En dat wordt nog complexer doordat een groot deel van deze nieuwe generatie elektriciteit wordt opgewekt op locaties die historisch gezien geen belangrijke elektriciteitsbronnen waren.

Een nieuwe aanpak is nodig. Netwerken moeten niet alleen sneller werken. Er moet beter worden geanticipeerd op de ontwikkeling van energieopwekking, -opslag en -vraag, zodat de infrastructuur kan worden ontworpen en gerealiseerd voordat de behoefte zich voordoet. Maar daarvoor is ook betere communicatie nodig.

Het betrekken van toeleveringsketens bij de discussie.

Grote energie-infrastructuurprojecten kosten tijd. Er komt enorm veel werk bij kijken. Niet alleen de planning, maar ook het ontwerp, de vergunningen, de inkoop en de bouw. ​​Specialistische apparatuur is altijd nodig, wat kan leiden tot lange productie- en installatietijden. Zelfs ogenschijnlijk eenvoudige zaken zoals kabels zijn afhankelijk van specialistische materialen, productiecapaciteit, technische vaardigheden en installatie-expertise. Aansluiten is niet zo simpel als een schakelaar omzetten. Daarom kan vroegtijdige betrokkenheid een groot verschil maken.

Als netwerkbeheerders en ontwikkelaars leveranciers beter inzicht geven in toekomstige behoeften, kunnen fabrikanten de capaciteit beter plannen, materialen veiligstellen en middelen effectiever toewijzen. Dit voorkomt mogelijke vertragingen in een later stadium.

Morena

Binnen in de Tratos-fabriek.

Het coördineren van het bredere systeem

Een vroegere samenwerking tussen ontwikkelaars, netwerkbeheerders, fabrikanten, beleidsmakers en partners in de toeleveringsketen zou niet alleen een duidelijker beeld schetsen van wat er nodig is en wanneer, maar zou er ook voor zorgen dat potentiële knelpunten tijdig worden geïdentificeerd en dat er tijdig actie kan worden ondernomen. Dit voorkomt de kostbare en ontwrichtende opstoppingen die steeds vaker voorkomen in de sector.

De infrastructuur bouwen die we nodig hebben

Het simpelweg vergroten van de productiecapaciteit is niet voldoende om een ​​betrouwbaar, koolstofarm energiesysteem te garanderen. Daarvoor moet elektriciteit wel terechtkomen waar het nodig is. En daarvoor zijn meerdere zaken nodig.

Ten eerste moeten digitalisering en slimme netwerktechnologieën breder worden ingezet om netbeheerders te helpen de stroomstromen in realtime te beheren. Maar er moet ook worden ingezet op anticiperende netwerkontwikkeling om de belemmeringen voor connectiviteit weg te nemen. Het systeem heeft bovendien meer flexibiliteit nodig, die kan worden bereikt door een sterkere interconnectie tussen regio's en landen in de EU en het VK. De mogelijkheid om elektriciteit tussen gebieden te verplaatsen vermindert niet alleen de behoefte aan gegarandeerde lokale capaciteit, maar helpt ook om overtollige hernieuwbare energie te benutten en tegelijkertijd de hogere vraag in evenwicht te brengen.

Daarnaast is er de reële noodzaak om aandacht te besteden aan knelpunten in de toeleveringsketen. Inkoop op lange termijn, vroege betrokkenheid van de fabrikant en een beter inzicht in toekomstige behoeften kunnen vertragingen helpen voorkomen door ervoor te zorgen dat alle benodigde apparatuur wordt voorzien en beschikbaar is wanneer deze nodig is.

En uiteraard moeten de plannings- en vergunningsprocedures de groei van de infrastructuur in het vereiste tempo ondersteunen.

Een gedeelde verantwoordelijkheid

Het is verleidelijk om dit probleem alleen als een zaak voor netwerkbeheerders te zien. De vertragingen ontstaan ​​immers in het netwerk zelf. Maar ze kunnen het niet oplossen zonder de steun van beleidsmakers en de inbreng van ontwikkelaars en leveranciers. We begeven ons nu op volledig nieuw terrein en zonder transparantie en samenwerking zal de vooruitgang stagneren.

Het valt niet te ontkennen dat de energietransitie afhankelijk is van opwekkingstechnologie. Windturbines, zonnepanelen, batterijen en de ontwikkeling van elektrische voertuigen zijn van grote waarde. Maar ze kunnen hun volledige potentieel pas benutten als de infrastructuur die ze verbindt gereed is. En als we niet snel stappen ondernemen om deze overduidelijke ontbrekende schakel aan te pakken, zullen infrastructurele beperkingen steeds meer bepalen hoe snel de decarbonisatie kan worden doorgevoerd.

Professor Maurizio Bragagni OBE is een Brits-Italiaanse industrieel en voorzitter en CEO van Tratos UK , met meer dan twintig jaar ervaring in internationale productie en kritieke infrastructuur. Hij levert deskundig commentaar op de Britse en Europese kabelproductie, elektriciteitsnetten, energiezekerheid, kabels, telecommunicatie, AI en datacentruminfrastructuur, strategische toeleveringsketens, kritieke materialen en het concurrentievermogen van de Europese industrie.