Onderzoekers van de Universiteit van Californië, Los Angeles, hebben een 3D-geprinte zink-ionbatterij ontwikkeld. Deze batterij kan volgens hen meer dan zeven keer zoveel energie opslaan als vergelijkbare apparaten. De bevindingen zijn gepubliceerd in het tijdschrift Small.
Het onderzoek richt zich op de chemie van zinkionen. Zink is overvloedig aanwezig en relatief goedkoop. Het heeft een lager veiligheidsprofiel dan lithium. Industrie en onderzoekers beschouwen het al lange tijd als een sterke kandidaat voor stationaire energieopslag, naast zonne- en windenergie-installaties.
De architectuur achter de bewering
Het team van UCLA heeft de interne structuur van de batterij opnieuw opgebouwd met behulp van 3D-printen. Ze printten een lichtgewicht rooster-elektrode en bedekten deze met vanadiumoxide. Dit materiaal is verantwoordelijk voor het opslaan en vrijgeven van elektrische lading.
Door warmtebehandeling werd het geprinte raamwerk omgezet in een geleidend koolstofframe. Dit proces creëerde een structuur gevuld met minuscule poriën en een zeer groot intern oppervlak. Deze geometrie biedt zinkionen bewegingsruimte. Bovendien kan het apparaat hierdoor aanzienlijk meer lading opslaan dan conventionele ontwerpen.
Ric Kaner, medehoofdredacteur en hoogleraar chemie en materiaalkunde aan UCLA, zei dat de 3D-printmethode ingenieurs in staat stelt de microstructuur van het raamwerk direct te controleren. Hij legde uit dat ingenieurs met deze methode miljarden kleine gaatjes kunnen creëren. Deze gaatjes vergroten het interne oppervlak dat beschikbaar is voor ladingopslag aanzienlijk.
Het team omschrijft het resultaat als een hybride apparaat. Het combineert de eigenschappen van een batterij en een supercondensator. Het ontwerp is gericht op zowel een hoge capaciteit als een snelle energieafgifte.
Duurzaamheid en de rasterschaalvraag
Voor stationaire energieopslag is de levensduur vaak belangrijker dan de energiedichtheid alleen. De batterij behield 82 procent van zijn capaciteit na 1,500 laad- en ontlaadcycli. Onderzoekers die zich bezighouden met toepassingen op netwerkschaal zullen dit cijfer nauwlettend in de gaten houden.
Zink-ionbatterijen trekken al jaren de aandacht voor stationaire energieopslag. Hun prestaties bleven echter historisch gezien achter bij die van lithium-ionbatterijen. Het resultaat van UCLA, als het ook geldt voor grotere formaten, zou een deel van die kloof dichten.
Maher El-Kady, co-hoofdauteur en assistent-onderzoeker bij de afdeling chemie en biochemie van UCLA, zei dat de bredere markt voor energieopslag waarschijnlijk niet door één enkele chemische methode bediend kan worden. Deze mening weerspiegelt de algemene consensus onder onderzoekers op het gebied van energieopslag. Verschillende toepassingen vereisen verschillende afwegingen tussen kosten, veiligheid, gewicht en levensduur.
De huidige studie gaat niet in op productie op grote schaal. Ook worden er geen prognoses voor de commerciële kosten gegeven. Dat blijven open vragen.
Een secundair hulpmiddel voor het waarborgen van consistentie in het laboratorium.
Het onderzoek leverde naast de batterij zelf nog een tweede resultaat op. Het team ontwierp een afgesloten elektrochemische testcel die bedoeld is om laboratoriummetingen consistenter te maken. Sophia Uemura, eerste auteur en recent gepromoveerd aan UCLA, zei dat het concept andere onderzoekers kan helpen om betrouwbaardere gegevens te verkrijgen.
Het team ontwierp de cel in Onshape en printte deze op een Bambu Lab X1 Carbon-printer met transparant filament. Het ontwerp is bedoeld ter vervanging van op maat gemaakte testopstellingen, die per laboratorium verschillen en inconsistenties in de gerapporteerde resultaten kunnen veroorzaken.
Uemura zei dat de toenemende toegankelijkheid van 3D-printers het ontwerp relatief eenvoudig reproduceerbaar en aanpasbaar zou moeten maken. Die bewering is aannemelijk gezien de brede beschikbaarheid van printers voor consumenten, hoewel onafhankelijke replicatie nog niet is gerapporteerd.
Waar dit in het bredere veld past
Het werk van UCLA komt op een moment dat onderzoeksgroepen in de Verenigde Staten additive manufacturing opnieuw evalueren als ontwerptool voor energieopslag. Een apart project aan het California Institute of Technology heeft 3D-printing toegepast op de architectuur van lithium-ionbatterijen. Samen suggereren deze projecten een verschuiving in de manier waarop universitaire laboratoria printtechnologie gebruiken. De focus is verschoven van het prototypen van individuele componenten naar het herontwerpen van de interne geometrie van de cellen zelf.
Voor investeerders en beleidsmakers die de opslagkosten in de gaten houden, blijft zink-ion-chemie een veelbelovende optie voor de lange termijn. Lithium-ion domineert momenteel de ingezette energieopslag in het elektriciteitsnet. Zink biedt een potentieel kosten- en veiligheidsvoordeel op grote schaal. De resultaten van UCLA bevinden zich in een vroeg stadium en zijn gepubliceerd vanuit een universitair laboratorium. Commerciële validatie zou aanzienlijk meer werk vergen.
Het onderzoek in Small is peer-reviewed. Het onderzoek werd uitgevoerd aan UCLA. Er werden geen externe financieringsbronnen vermeld in het beschikbare bronmateriaal.




