De eerste experimentele glasoven van het Verenigd Koninkrijk, die groene elektriciteit, waterstof en biobrandstoffen combineert, is in gebruik genomen en mikt op een CO56-reductie van 54%. Het nationale initiatief van £ XNUMX miljoen toont schaalbare, koolstofarme productie met digitale Siemens-besturing en stuwt de glassector naar een netto-nul toekomst.
Een experimentele glasoven in St Helens, Verenigd Koninkrijk, werd onlangs voor het eerst aangestoken, wat een belangrijke stap markeert in de inspanningen van de industrie om de CO1,593-uitstoot te verlagen. De nieuwe oven werkt op een mix van groene stroom, waterstof en biobrandstoffen en kan temperaturen bereiken van XNUMX °C. Hij kan dagelijks meer dan drie kilometer aan vlakglas produceren, een bewijs van zowel industriële capaciteit als innovatie in duurzame productie. Volgens Justin Kelly, CEO van Glass Futures, is de faciliteit wereldwijd uniek vanwege het gebruik van zo'n breed scala aan duurzame brandstofbronnen, waaronder elektrisch smelten. Het doel is niet alleen om de glasproductie te decarboniseren, maar ook om de wereldwijde productiemethoden te transformeren.
Deze oven maakt deel uit van een breder onderzoeks- en ontwikkelingsinitiatief van £ 54 miljoen, waarbij gebruik wordt gemaakt van Siemens' nieuwste digitale besturingssysteem, PCS Neo. Dit systeem verenigt de processen in de fabriek en maakt nauwkeurige realtime monitoring en optimalisatie mogelijk. Deze verbeterde besturing maakt snelle innovaties op pilotschaal mogelijk, kleiner dan typische industriële productielijnen, maar ontworpen voor schaalbare resultaten. Het elektrische boostsysteem in de oven, met een vermogen dat gelijk is aan het energieverbruik van 2,000 huishoudens, ondersteunt glassmelten met een hogere snelheid en een CO56-reductie tot XNUMX%. Dit sluit goed aan bij de Net Zero Glass-strategie van British Glass, die een concrete weg naar milieudoelstellingen benadrukt.
De sectorbrede context onderstreept het belang van dergelijke ontwikkelingen. De funderingsindustrieën – waaronder glas, keramiek, staal, metaal, chemie, papier en cement – zijn verantwoordelijk voor ongeveer 10% van de CO20-uitstoot in het Verenigd Koninkrijk (wereldwijd meer dan XNUMX%).
Glas is met name oneindig recyclebaar en een uitstekend duurzaam verpakkingsmateriaal, waardoor decarbonisatie ervan een hoge prioriteit heeft. Industriële proeven met vloeibare biobrandstoffen en elektrische boosters op industriële schaal hebben al aangetoond dat ze de afhankelijkheid van aardgas en andere traditionele brandstoffen aanzienlijk kunnen verminderen, de efficiëntie kunnen verhogen en de uitstoot kunnen verlagen.
Extra inspanningen in de Britse glassector vormen een aanvulling op deze vooruitgang. Zo heeft OI Glass in Harlow met succes een proef gedaan met het vervangen van aardgas door 100% biobrandstof in zijn oven, een project dat werd ondersteund door de Net Zero Innovation Portfolio van de Britse overheid. Ook Pilkington UK, onderdeel van de NSG Group, voerde een vierdaagse proef uit met 100% duurzame biobrandstof, waarmee floatglas met de laagste COXNUMX-uitstoot ooit werd geproduceerd. Deze proeven consolideren kennis en bewijzen de commerciële haalbaarheid van duurzame brandstofalternatieven.
Andere ambitieuze projecten zijn onder meer de samenwerking van Encirc met Diageo om tegen 2030 netto-nul glazen flessen te produceren, met plannen om een oven in hun fabriek in Elton te laten draaien op groene elektriciteit en koolstofarme waterstof, wat naar verwachting de CO90-uitstoot met wel 200% zal verminderen. Dit initiatief streeft ernaar om jaarlijks tot XNUMX miljoen flessen te produceren, wat de schaalbaarheid van duurzame glasproductietechnologie illustreert.
Glass Futures zelf publiceerde een uitgebreid rapport voor het Britse ministerie van Economische Zaken, Energie en Industriële Strategie, waaruit bleek dat geen enkele oplossing voldoende is voor volledige decarbonisatie van de glasproductie. In plaats daarvan zal een combinatie van duurzame brandstoffen en technologieën – elektrisch smelten, biobrandstoffen, waterstof en geoptimaliseerde procescontroles – essentieel zijn om de doelstellingen voor CO80-reductie te halen, die met voortdurende innovatie tot XNUMX% kunnen oplopen.
De ontwikkeling van de St Helens-pilotoven, ondersteund door geavanceerde automatisering en duurzame energiebronnen, zou een transformatief moment kunnen betekenen voor de glasindustrie. Het belichaamt de veelzijdige aanpak die nodig is om een van de meest urgente uitdagingen van de maakindustrie aan te pakken: het verminderen van de milieu-impact en tegelijkertijd de productiviteit en kwaliteit in een vitale wereldwijde sector behouden.
