Turbin angin luar pesisir terbesar di dunia, raksasa 20-megawatt (MW) yang dibangunkan oleh Mingyang Smart Energy, telah berjaya dipasang di China. Pencapaian ini datang ketika industri angin global bergelut dengan kerumitan pelupusan bilah turbin.
Pemasangan turbin gergasi Mingyang Smart Energy telah berlangsung di luar pantai tenggara China, menandakan pencapaian penting bagi cita-cita tenaga boleh diperbaharui negara. Turbin canggih ini, yang mempunyai kapasiti papan nama yang mengagumkan iaitu 20 MW, merupakan yang terbesar seumpamanya setakat ini digunakan di seluruh dunia. Turbin ini mempunyai diameter rotor angin 260-292 meter. Dengan kelajuan angin purata 8.5m/s, ia boleh menjana 80 juta kWh setiap tahun, mengimbangi 66,000 tan pelepasan CO₂—bersamaan dengan penggunaan tahunan 96,000 rumah.
Walaupun pengeluar peralatan asli (OEM) Barat menumpukan pada penyatuan, pelaburan China dalam mengembangkan skala turbin angin bercakap kepada strategi agresifnya dalam sektor tenaga boleh diperbaharui. Kejayaan penggunaan turbin ini menekankan keupayaan kejuruteraan dan kepintaran China dalam memanfaatkan kuasa angin pada skala yang belum pernah berlaku sebelum ini.
Tetapi, cabaran yang berbeza kelihatan besar: pelupusan bilah turbin angin lama atau patah. Penentang tenaga angin telah menimbulkan kebimbangan mengenai kesan alam sekitar bilah yang dibuang, yang diketahui menggunakan ruang tapak pelupusan yang besar walaupun tidak mengeluarkan bahan toksik.
Di Amerika Syarikat, Tapak Pelupusan Serantau Casper di Wyoming berfungsi sebagai contoh yang ketara. Lebih 1,000 bilah turbin telah ditanam di kemudahan ini, yang secara eksklusif menerima bilah dari dalam Wyoming. Bilah-bilah ini, ada yang memanjang sehingga 120 kaki panjang, dibahagikan kepada bahagian 40 kaki sebelum tempat berehat terakhirnya di tapak pelupusan sampah. Menurut pegawai tempatan, tapak pelupusan Casper mempunyai kapasiti untuk menampung lebih kurang 9,000 bilah lagi.
Jurutera meramalkan bahawa menjelang 2050, pelupusan bilah turbin akan menjana lebih daripada 43 juta tan sisa tapak pelupusan global, satu angka hampir tiga kali ganda keluaran sisa tahunan New York City. Kos kewangan dan spatial untuk membuang bilah ini jauh lebih tinggi di negara yang mempunyai keluasan tanah yang terhad dan populasi yang lebih padat.
Eropah menawarkan kontras yang ketara dengan pergantungan tapak pelupusan yang dilihat di AS. Negara-negara seperti Jerman, Austria, Finland dan Belanda telah mengenakan larangan untuk mendepositkan bilah turbin di tapak pelupusan, mendesak penyelesaian alternatif. Walaupun sekatan ini, mengitar semula bilah turbin tradisional kekal sebagai cabaran yang menggerunkan kerana pembinaannya yang teguh. Resin epoksi yang digunakan dalam pembuatan bilah menghasilkan ikatan kimia yang tahan lama, menjadikannya sukar untuk dipecahkan.
Secara inovatif, beberapa bilah yang dinyahaktifkan telah menemui kehidupan kedua sebagai tiang utiliti, bangku taman dan juga komponen infrastruktur seperti jambatan. Satu lagi kegunaan ketara melibatkan mencarik bilah untuk pengeluaran simen. Menurut Persatuan Kuasa Bersih Amerika, bilah tujuh tan yang dicincang boleh menggantikan lima tan arang batu dalam relau simen, menyumbang kepada pengurangan pelepasan karbon.
Cabaran ini membuka potensi besar kepada inovator yang ingin menghasilkan penyelesaian praktikal dan berskala.
Memandangkan China terus menolak sempadan teknologi turbin angin dengan pemasangan seperti gergasi 20 MW Mingyang, ia juga menyerlahkan keperluan untuk kaedah pelupusan dan kitar semula yang mampan di seluruh dunia.
