Het Green Finance Institute heeft CDR Catalyst gelanceerd, een nieuw programma dat is ontworpen om particulier kapitaal te mobiliseren voor de opkomende Britse sector voor koolstofdioxideverwijdering. Het initiatief komt op een moment dat de CDR-markt kampt met een aanhoudende kloof tussen wetenschappelijke urgentie en een aanbod aan investeringsmogelijkheden, waarbij institutioneel kapitaal grotendeels aan de zijlijn blijft staan.
Wat CDR Catalyst moet doen
De CDR Catalyst zal zich richten op het identificeren en aanpakken van de structurele belemmeringen die grootschalige investeringen in koolstofverwijderingsprojecten in de weg staan. Het Green Finance Institute, een onafhankelijk instituut met banden met de City of London Corporation en de Britse overheid, positioneert de CDR Catalyst als een initiatief om de markt te ontwikkelen, en niet als een direct financieringsinstrument. Dit onderscheid is belangrijk. De Britse koolstofverwijderingssector mist momenteel de gestandaardiseerde kaders, risicogegevens en projectportfolio's die institutionele beleggers doorgaans vereisen voordat ze kapitaal investeren.
Het verwijderen van koolstofdioxide omvat een breed scala aan benaderingen, van technische oplossingen zoals directe luchtafvang tot op de natuur gebaseerde methoden zoals het aanleggen van bossen en het herstellen van veengebieden. Elk van deze methoden heeft een ander risicoprofiel, een andere duurzaamheidsfactor en een andere kostenstructuur. Het samenbrengen van deze methoden in een coherent investeringskader is een van de belangrijkste uitdagingen waar CDR Catalyst zich op moet richten.
Het investeringsgat waarmee de Britse koolstofverwijdering te kampen heeft.
Het Verenigd Koninkrijk heeft wettelijk bindende netto-nuldoelstellingen vastgesteld in de Climate Change Act, en de onafhankelijke Climate Change Committee heeft consequent gesteld dat het land tegen 2050 jaarlijks tientallen miljoenen tonnen koolstofdioxide moet verwijderen. Om die schaal te bereiken is infrastructuur en capaciteit nodig die nog niet in voldoende mate aanwezig zijn. Gezien de beperkingen van de overheidsuitgaven zal private financiering een centrale rol moeten spelen.
Het kernprobleem is dat de meeste CDR-projecten in het VK zich nog in een vroeg stadium of demonstratiefase bevinden. De inkomstenstromen zijn onzeker en grotendeels afhankelijk van vrijwillige koolstofmarkten of nog in ontwikkeling zijnde overheidsaanbestedingsmechanismen. Het Britse overheidsmodel voor de verwijdering van broeikasgassen, dat gericht is op het verstrekken van langetermijncontracten voor technische CDR-projecten, is nog in ontwikkeling. Zonder meer zekerheid over de inkomsten zijn de risicogecorrigeerde rendementen moeilijk te voorspellen, waardoor de meeste institutionele beleggers niet zullen investeren.
CDR Catalyst lijkt zich juist te richten op deze pre-commerciële fase, waarin het ontbreken van een investeringsinfrastructuur het gebrek aan investeringen zelf versterkt. Door te werken aan de ontwikkeling van gemeenschappelijke standaarden, het verbeteren van de beschikbaarheid van gegevens en het verbinden van projectontwikkelaars met potentiële kapitaalverstrekkers, zou het programma de sector kunnen helpen transformeren van een verzameling geïsoleerde pilotprojecten naar iets dat meer lijkt op een samenhangende beleggingscategorie.
Waar past het Green Finance Institute in dit geheel?
Het Green Finance Institute heeft zich eerder beziggehouden met groene hypotheken, natuurfinanciering en de financiering van gebouwrenovaties. Hun aanpak omvat doorgaans het bijeenbrengen van marktpartijen, het ontwikkelen van analytische kaders en het samenwerken met de overheid om beleid af te stemmen op de behoeften van de private sector. CDR Catalyst volgt dit model.
Het instituut is uitstekend gepositioneerd om als intermediair op te treden. Het geniet geloofwaardigheid bij zowel de financiële sector als overheidsinstanties en heeft ervaring met het vertalen van complexe milieuproblemen naar termen waarop kapitaalverstrekkers kunnen voortbouwen. Of die geloofwaardigheid zich vertaalt in daadwerkelijke kapitaalmobilisatie, hangt af van hoe snel het programma bruikbare resultaten kan opleveren en of het beleidsklimaat zich daaraan aanpast.
De vrijwillige koolstofmarkt, waarop veel CDR-ontwikkelaars in hun beginjaren hebben vertrouwd voor inkomsten, is onder streng toezicht komen te staan wat betreft de kwaliteit van de kredieten en de claims op duurzaamheid. Dit toezicht heeft sommige kopers terughoudend gemaakt en sommige investeerders wantrouwig. Een programma dat helpt bij het vaststellen van duidelijkere kwaliteitsnormen voor Britse CDR-kredieten zou deze bezorgdheid direct kunnen wegnemen, waardoor deze activaklasse aantrekkelijker wordt voor kopers en dus beter financierbaar.
De weg vooruit voor de financiering van koolstofverwijdering in het VK
Het succes van CDR Catalyst zal uiteindelijk worden afgemeten aan de vraag of het een reeks financierbare projecten oplevert en toegezegd kapitaal aantrekt, en niet aan de kaders die het publiceert. Het Verenigd Koninkrijk heeft een reële kans om een binnenlandse CDR-industrie met exportpotentieel op te bouwen, gezien de onderzoeksbasis, de offshore geologie die geschikt is voor koolstofopslag en de bestaande expertise in sectoren zoals de ontmanteling van olie- en gasinstallaties.
De komende twaalf tot achttien maanden zullen cruciaal zijn. Als de overheid haar bedrijfsmodel voor de verwijdering van broeikasgassen afrondt en CDR Catalyst tegelijkertijd werkbare investeringsnormen vaststelt, kunnen de voorwaarden voor een substantiële instroom van particulier kapitaal ontstaan.
