મેક્સીકન ક્લીનટેક કંપની ભીના ખોરાક અને બગીચાના કચરાને પહેલા સૂકવવાને બદલે 200°C તાપમાને પાણીમાં રાંધે છે, અને હવે તે તેના પાયલોટ પ્લાન્ટ કરતા દસ ગણા મોટા પ્લાન્ટની યોજના બનાવી રહી છે.
G2E, એક મેક્સીકન ક્લીનટેક કંપની, શહેરોમાંથી ભીના કાર્બનિક કચરાને પહેલા સૂકવ્યા વિના હાઇડ્રોચાર ખાતરમાં ફેરવે છે. તેણે COP31 ખાતે મેક્સીકન પેવેલિયનમાં આ પ્રક્રિયા દર્શાવી હતી , જ્યાં હાઇડ્રોચાર હજુ પણ ઘણા કાર્બન દૂર કરવાના નિષ્ણાતો માટે નવું હતું. આગળ, તે એક એવો પ્લાન્ટ બનાવવા માંગે છે જે દરરોજ 800 ટન કાર્બનિક કચરો ઉપાડી શકે.
પાણીમાં રસોઈનો કચરો
આ પ્રક્રિયાને હાઇડ્રોથર્મલ કાર્બોનાઇઝેશન કહેવામાં આવે છે. G2E પાણીમાં ભીનું બાયોમાસ મૂકે છે અને તેને 200°C સુધી ગરમ કરે છે. લગભગ છ થી આઠ કલાકમાં, કચરો પોષક તત્વોથી ભરપૂર ઘન હાઇડ્રોચાર ખાતર બની જાય છે.
રસાયણશાસ્ત્ર તરીકે હાઇડ્રોથર્મલ કાર્બોનાઇઝેશન નવું નથી. સંશોધકોએ દાયકાઓથી ગટરના કાદવ, ખાતર અને ખોરાકના કચરા જેવા ભીના ફીડસ્ટોક્સને સારવાર આપવા માટે તેનો અભ્યાસ કર્યો છે. કારણ કે પાણી સામાન્ય દબાણ પર 100°C પર ઉકળે છે, તેથી પ્રતિક્રિયા સીલબંધ, દબાણવાળા વાસણમાં ચાલે છે જે પાણીને પ્રવાહી રાખે છે. તે ગરમી અને દબાણ બાયોમાસને ઘન ચાર અને પોષક તત્વોથી ભરપૂર પ્રવાહીમાં તોડી નાખે છે.
ડેનિયલ કામરેના એલિઝોન્ડો કંપનીના સ્થાપક અને ડિરેક્ટર જનરલ છે. "તેથી અમે શહેરમાંથી કચરો મેળવીએ છીએ, અને 8 કલાક પછી તે ખાતર બની જાય છે," તેમણે કહ્યું.
તેનાથી વિપરીત, બાયોચાર બનાવવા માટે વધુ ઊર્જા લે છે. ઉત્પાદકોએ બાયોમાસને સૂકવવો જોઈએ અને પછી તેને લગભગ 600°C સુધી ગરમ કરવો જોઈએ. બાયોચાર એ કાર્બન દૂર કરવાના વધતા જતા સાહસોનો આધાર છે , પરંતુ ખોરાક અને બગીચાના કચરાને સૂકવવા ખર્ચાળ છે. તેથી તે પગલું છોડી દેવું એ G2E દ્વારા તેની પદ્ધતિ માટેનો મુખ્ય ફાયદો છે.
પાયલોટ પ્લાન્ટથી મોટા પ્લાન્ટ સુધી
એકલું મેક્સિકો સિટી દરરોજ લગભગ 12,000 ટન કાર્બનિક કચરો ઉત્પન્ન કરે છે. લેન્ડફિલમાં, તે કચરો સડી જાય છે અને મિથેન, એક શક્તિશાળી ગ્રીનહાઉસ ગેસ, છોડે છે. તેને ખાતરમાં ફેરવવાથી તે લેન્ડફિલથી દૂર રહે છે અને તેના પોષક તત્વોનો ઉપયોગ ફરીથી થાય છે. G2E નો આયોજિત પ્લાન્ટ પણ શહેરના દૈનિક કુલ ઉત્પાદનના લગભગ પંદરમા ભાગનું સંચાલન કરી શકશે.
G2E એ એક પાયલોટ પ્લાન્ટ પૂર્ણ કર્યો છે, જેનો ખર્ચ મેક્સીકન સરકારના નાણાં અને બેંકિંગ ભાગીદારોના સમર્થનથી ચૂકવવામાં આવ્યો છે. બીજો તબક્કો દસ ગણો મોટો પ્લાન્ટ છે જે દરરોજ 800 ટન કાર્બનિક કચરો લેશે. જોકે, કંપનીએ કોઈ સ્થળ કે પૂર્ણતાની તારીખ આપી નથી.
કાર્બન ક્રેડિટ્સ
આજે, G2E ટાળેલા ઉત્સર્જન માટે ક્રેડિટ મેળવે છે, કારણ કે તેની પ્રક્રિયા મિથેન ઉત્પન્ન કરતા કચરાને લેન્ડફિલમાં પ્રવેશવાથી દૂર રાખે છે. તે તેના હાઇડ્રોચાર ખાતરમાં બંધ કાર્બનમાંથી કાયમી કાર્બન દૂર કરવાના ક્રેડિટ પણ મેળવવા માંગે છે. તેના માટે એક પ્રમાણપત્ર પદ્ધતિની જરૂર છે, જે હજુ વિકાસ હેઠળ છે.
એક બનાવવા માટે, G2E વિજ્ઞાન અને પરિણામોને પ્રમાણિત કરવાની રીતો પર યુનિવર્સિટીઓ અને સંશોધન સંસ્થાઓ સાથે કામ કરી રહ્યું છે. અત્યાર સુધી, તેણે રજિસ્ટ્રીનું નામ આપ્યું નથી. કામરેના એલિઝોન્ડોએ જણાવ્યું હતું કે કંપની જે શીખે છે તે શેર કરવાની યોજના ધરાવે છે. "જો આપણે ખરેખર અસર કરવા માંગતા હોઈએ, તો આપણે ટેકનોલોજીને પોતાના માટે રાખી શકતા નથી," તેમણે કહ્યું.
વર્ચ્યુઅલ રિયાલિટી દ્વારા શિક્ષણ
G2E તેના કાર્યને સમજાવવા માટે ફિલ્મનો પણ ઉપયોગ કરી રહ્યું છે. તેણે સ્ટુડિયો લુમ્મોરના સ્થાપક કાર્લોસ ડી. ગાર્સિયા સાથે મળીને વર્ચ્યુઅલ રિયાલિટી ફિલ્મ બનાવી છે. આ ફિલ્મ એપલના અવકાશી વિડિઓ ફોર્મેટ અને સરાઉન્ડ સાઉન્ડનો ઉપયોગ કરીને પ્લાન્ટ અને કચરાની સાંકળ દ્વારા વાર્તા કહે છે.
હાઇ-એન્ડ હેડસેટ્સની કિંમત લગભગ $5,000 છે, તેથી ટીમે તેનું સસ્તું વર્ઝન પણ બનાવ્યું. $2 કાર્ડબોર્ડ વિઝર્સ સાથે ફોન એપ્લિકેશન કામ કરે છે. મેક્સિકોમાં શાળાઓ અને યુનિવર્સિટીઓ તેનો ઉપયોગ વિદ્યાર્થીઓ અને વિદ્યાર્થીઓ માટે કચરાના વર્ગીકરણને રમતમાં ફેરવવા માટે કરે છે.
ખેંચે
G2E લગભગ સાત વર્ષ જૂનું છે. તેનો કેસ બે દાવાઓ પર આધારિત છે: આ પ્રક્રિયા સૂકવણીને છોડીને ઊર્જા બચાવે છે, અને તે ખોરાકના કચરાને લેન્ડફિલથી દૂર રાખે છે. વધુમાં, આઉટપુટ ખાતરમાં ફેરવાય છે.
બે પગલાં બતાવશે કે આ વિચાર કેટલો આગળ વધી શકે છે. પહેલું 800 ટનના પ્લાન્ટનું નિર્માણ છે. બીજું કાર્બન દૂર કરવાની પદ્ધતિ છે જેને ખરીદદારો અને રજિસ્ટ્રી સ્વીકારે છે, કારણ કે તે કંપનીને વેચવા માટે બીજા પ્રકારનો ક્રેડિટ આપશે. ત્યાં સુધી, તેની કાર્બન આવક ફક્ત ટાળવાના ક્રેડિટ્સમાંથી આવે છે.




